وى فتنه انگيختند . و ديگر بار آرامشان ساخت و فريبشان داد و جماعتى از سرانشان را دستگير كرد و آنها را بزنجير كشيد و نزد متوكل فرستاد و سپس آنان را نزد خودش بازآوردند و آنقدر تازيانه بر ايشان زد كه مردند و هر يك را بر در خانه اش بدار آويخت و رجال فتنه انگيز را تعقيب كرد و نابودشان ساخت . متوكل احمد بن محمد را سرپرست خراج دمشق و اردن قرار داد ، چه منشيان ديوانها كه از وى بيمناك بودند عليه او حيله اى به كار بردند و گفتند كه آن ناحيه احتياج بتعديل دارد و كار تعديل هم جز از كسى كه متصدى ديوان حراج باشد راست نيايد ، پس در سال 240 براى تعديل دمشق و اردن رهسپار شد و بر هر زمينى هر چه در خور آن بود بار كرد . هارون بن ابى خالد عامل سند در سال 240 درگذشت و عمر بن عبد العزيز سامى منسوب به سامة بن لوى كه آنجا كلان محل بود كتبا گزارش داد كه اگر والى آن بلاد شود از عهده اداره كردن و نگهدارى آن برخواهد آمد ، متوكل پيشنهاد وى را پذيرفت و او در طول دوران متوكل بر سر كار بود . پادشاه روم فرستادگانى و هديه هايى ناچيز تقديم داشت ، پس متوكل چند برابر آن را براى وى فرستاد و شنيف خادم را كه مورد اعتماد خليفه بود گسيل داشت و رياست بازخريد ( اسيران ) را بوى داد و او در سال 241 وارد طرسوس شد و عامل مرزها احمد بن يحيى ارمنى بود [ 1 ] و بسوى پل لامس رهسپار شد و اسيران را سربها داد و از هر شهرى اسيران روم را حمل كرده و بردگان نصرانى را

--> [ 1 ] التنبيه و الاشراف ص 162 ، جعفر بن عبد الواحد هاشمى قرشى قاضى و على بن يحيى ارمنى فرماندار مرزهاى شامى در آن جريان حاضر بودند . [ 2 ] طبرى : روز 12 شوال سال 241 ، 785 اسير مسلمان كه 125 نفر آنان زن بودند بازخريد شدند التنبيه ص 162 ، در اين مرتبه در 7 روز دو هزار و دويست مرد و بقولى دو هزار مرد و 200 زن سربهاى آنان داده شد .